استخراج زیر بحرانی
فن آوری استخراج زیر بحرانی از سیالات زیر بحرانی (مانند آب، اتانول و غیره) برای استخراج مواد در شرایط زیر نقطه بحرانی آنها استفاده می کند. این روش دارای ویژگی های زیر است:
کارایی:استخراج آب زیر بحرانی کارایی بالایی در استخراج مواد پلی فنلی دارد و امکان استخراج سریع اجزای هدف را فراهم می کند.
دوستی با محیط زیست:معمولاً از آب یا اتانول به عنوان حلال استفاده می شود که از استفاده از حلال های آلی اجتناب می کند و آلودگی محیطی را کاهش می دهد.
قابلیت کاربرد:برای استخراج ترکیبات فنلی از برگ زیتون مانند گلیکوزیدهای تلخ زیتون و هیدروکسی تیروزول ها مناسب است.
استخراج فوق بحرانی
فناوری استخراج فوق بحرانی از سیالات فوق بحرانی (مانند دی اکسید کربن) برای انجام استخراج در شرایطی فراتر از نقاط بحرانی آنها استفاده می کند. مزایای آن عبارتند از:
گزینش پذیری بالا:با تنظیم دما و فشار، می توان استخراج اجزای خاص را به طور دقیق کنترل کرد و آن را برای استخراج مواد فنلی خاص از برگ زیتون مناسب می کند.
بدون باقی مانده حلال:در فرآیند استخراج دی اکسید کربن فوق بحرانی، تقریباً از هیچ حلال آلی استفاده نمی شود و از مشکل باقی مانده حلال جلوگیری می شود.
حفاظت از اجزای فعال:ماهیت ملایم سیال فوق بحرانی به محافظت از فعالیت ترکیبات فنلی حساس به حرارت کمک می کند.
به طور کلی، اگر هدف استخراج موثر مواد فنلی از برگ زیتون و در عین حال در نظر گرفتن حفاظت از محیط زیست و کنترل هزینه باشد، استخراج زیر بحرانی گزینه خوبی است. با این حال، اگر برای استخراج مواد فنولی خاص به گزینش پذیری بالا نیاز باشد و نیازهای زیادی برای محافظت از مواد فعال وجود داشته باشد، استخراج فوق بحرانی مناسب تر است.
