توضیحات محصولات

اصل کار ستون تقطیر غشایی چیست و چگونه به جداسازی مواد موثر می‌رسد؟

اصل کار ستون تقطیر غشایی عمدتاً مبتنی بر یک فناوری جدید جداسازی حرارتی است که به موجب آن یک گرادیان فشار در هر دو طرف غشا ایجاد می‌شود و باعث می‌شود مولکول‌های بخار از طریق منافذ غشایی به بیرون غشا مهاجرت کرده و متراکم شوند. پایین. این فرآیند شامل اصل انتقال گرما و جرم و همچنین ویژگی های چندین واحد تقطیر غشایی اصلی مانند تماس مستقیم، شکاف هوا، جابجایی هوا و خلاء است. فناوری تقطیر غشایی معمولاً برای جداسازی اجزای مختلف از یک مخلوط مایع استفاده می‌شود که اصل اساسی آن بهره‌برداری از ویژگی‌های تبخیر و تراکم مواد شیمیایی مختلف در دماهای مختلف است. علاوه بر این، دستورالعمل انتخاب سیستم تقطیر لایه نازک اشاره می کند که این فناوری از تفاوت فرار اجزا در مخلوط مایع برای فرآیند انتقال جرم استفاده می کند، یعنی بخار تولید شده از جوشاندن مایع به داخل لوله کندانسور. که سرد و متراکم می شود تا به تبخیر مایع تبدیل شود، فرآیند تراکم.

روش هایی که ستون تقطیر لایه نازک به جداسازی موثر مواد می رسد شامل موارد زیر است، اما محدود به آنها نیست: اول، جداسازی با استفاده از سوراخ های ریزی در ماژول لایه نازک انجام می شود که به مولکول های با اندازه های خاص اجازه عبور می دهد. از طریق، در نتیجه دستیابی به تفکیک موثر از اجزای مختلف. دوم، اواپراتور لایه نازک تحت خلاء عمل می کند و مواد را با استفاده از یک اسکراپر پخش می کند تا تبخیر اجزای سبک تر در مواد را تسریع کند و این طراحی به بهبود راندمان جداسازی کمک می کند. علاوه بر این، در طراحی تجهیزات تقطیر لایه نازک، قانون جریان بخار از پایین به بالا از اجزای سبک و نیاز به چگالش در کندانسور داخلی در نظر گرفته شده است، که به اطمینان از اینکه اجزای سبک می توانند به اندازه کافی باشند کمک می کند. متراکم شده، بنابراین اثر جداسازی را بهبود می بخشد. در نهایت، ویژگی های طراحی اواپراتور لایه نازک نوع اسکراپر، مانند تقطیر با خلاء بالا (محدوده کوتاه)، زمان ماند کوتاه و همزدن زیاد خوراک، همچنین آن را برای پردازش طیف گسترده ای از حساس به حرارت و نقطه جوش بالا مناسب می کند. مواد آلوده و چسبناک، که کارایی جداسازی را بیشتر می کند.

ستون های تقطیر غشایی از طریق طراحی منحصر به فرد و اصل عملیاتی خود به جداسازی کارآمد مواد دست می یابند که عمدتاً به توانایی آنها در استفاده مؤثر از تفاوت در فرار اجزای مختلف، تسریع فرآیند تبخیر و تراکم اجزای سبک تر در شرایط خاص و سازگاری نسبت داده می شود. به طیف گسترده ای از مواد برای پردازش.